Plan vengut  a Liuran Cabraires !


Lo pais dels manjan cagaraulas !
Se lo Liuranes son manjan cagaraulas, es per ço qu'es sovent n'avian pas qu'aquò per manjar al moment de la vòta. De fach, per la fèsta dal vilatge que se teniá lo 20 de mai, jorn de la sant Bausile patron la paròquia, fasia sovent plòja e los dals vilatges vesins per se trufar de nautres disian : manjaran de cagaraulas. Antau sèm los manjan cagaraulas.



Liuran es un pichòt vilatge del còr d'Erau de 248 estajants dal pais de Besiès, a la broa dal pais de Lodeva. Lo vilatge de Liuran es fòrça vielh. Lo luòc es occupat despuòi l'epòca romana, mas lo vilatge d'ara data de l'age mejan amb son castelet qu'appartenia als Hospitaliers de Nebian. Dins la val de Dorbia, los borguets dal Mas de Rojon e de Bèla Fònt consèrvan de testimònis de l'activitat industriala drapièra dals sègles passats amb lors molins e lors facturas.



Lo parlar de Liuran es procha d'aquel de Montpelher. Donam un exempli d'aquèla lenga :
Cada annada per nadal, a la messa de mièja nuòch, se canta encara un nadalet en occitan a la fin de l'òfiça, traditional al vilatge, qu 'es conegut despuòi totjorn: L'Ase de mon paire. Autrafes lo monde veniá de luònh per ausir la messa de nadal a Liuran especialament per aquel cant tant agradiu. Aquo's un dialòga entre un anjel e un pastre. L'anjel anonça al pastorel la naissença de Jèsus e o convida a anar vèire l'enfant a Betelem, mas lo pastre es un pauc caput e vòl pas res crèire an aquèla istòria. L'anje parla frances, lo pastre patoes. Per cantar aquel cant, las femnas fasian la votz de l'anjel e los òmis aquèla del pastorel.




L’ASE DE MON PAIRE

 

                L’Ange                                                                                    Lo Bergèr

Levez-vous donc charmants pastoureaux                            Sai que me prenètz per un manant

Sortez de ce lieu champêtre                                                 Digatz-me quau sètz, bèu sire

Venez, courez dans ce hameau                                            Se sètz Ebrèu o Aleman

Voir le Dieu qui vient de naître                                           Vòstra lenga fa ben rire

Sur le foin entre deux animaux                                            Se parlatz patoès o franciman

Où son amour l’a fait naître                                                 Sauprai de que vodrètz dire

 

Je suis l’envoyé du Tout Puissant                                        Totjorn me prenètz per un manant

Venu du Ciel Empyrée                                                         De me tener aquel lengatge

Pour vous porter expressément                                            Soi paure mes soi bòn enfant

La nouvelle désirée                                                              Sortit d’un bòn parentatge

Le Messie est né tout simplement                                        Autrafes mon brave rèire grand

Dans cette basse contrée                                                      Era consul dau vilatge

 

Berger, laissez là votre parenté                                            Ieu entende un pauc vòstre prepaus

Adorez dans ce mystère                                                       Mes comprene pas l’afaire

Un Dieu suprême en majesté                                               Qu’un Dieu siague nascut antau

Et tout égal à son père                                                          E filh d’una vièrja maire

Revêtu de votre humanité                                                     Fasètz-me l’onor d’explicar un pauc

Et né d’une vierge mère                                                       Coma aquò s’es poscut faire

 

L’opération du Saint Esprit                                                 Tot ara ie vau mon bòn amic

A formé ce grand ouvrage.                                                  En jogant de ma museta

La foi seule nous a instruit                                                  Vau cercar quicòm per ofrir

Et dissipe le nuage.                                                              An aquela familheta

C’est lui qu’Isaïe avait prédit                                              Un barral de lach, un barral de vin

Va donc, va lui rendre hommage                                        Tirarèm a la palheta

 

A Bethléem, tout près de ce lieu,                                        Tanlèu que ie serai arribat

Vous verrez le roi des anges                                                Saludarèm l’acochada

Vous le trouverez au milieu                                                E piòi se soi pas derenjat

D’une crèche dans des langes                                              Ganharai ben ma jornada

La pauvreté de cet Homme Dieu                                         Car se lo manit pòde raubar

Mérite bien vos louanges                                                     Se parlara de l’aubada

 

A vous êtes trop ambitieux                                                  M’anariái rescondre dins un canton

Vous parlez en téméraire                                                     Amb una blanca servieta

Seriez-vous si peu gracieux                                                 Fariái amusar lo popon

De l’enlever à sa mère                                                         Me donariá la maneta

Voler un trésor si précieux,                                                  Se ieu l’atrapave sans faiçon

Mais comment pourriez-vous faire ?                                   Lo metriái dins ma jaqueta

 

Puissiez-vous avoir charmant berger                                   Bèl anjon, despachèm-nos un pauc

Ce que votre cœur désire                                                      Per acabar nòstra afaire

Allez, allez d’un pas léger                                                    Car per anar dins aquel trauc

Voir Dieu pour qui tout respire                                            Avèm de camin a faire

Allez, ne craignez aucun danger                                          Se volèm vite trapar l’ostau

Adieu donc je me retire.                                                       Prendrèm l’ase de mon paire.

 



Pèire-Joan BERNARD
 

retour à la page d'accueil